Ξαπλωμένος εδώ, υπερκατακτημένος. Μοναχικός μέσα στη νύχτα. Ακόμα διακατέχομαι από τη γεύση σου.
Το άρωμα σου, η άγρια γλύκα. Αυτή τη στιγμή στην παροδικότητα της. Πρώτα η αρμονία, μετά η διάλυση. Η ένταξη και μετά η αποχώρηση.
Η σύνδεση και η αναχώρηση. Γλιστρώντας στον ύπνο, είμαι τόσο ικανοποιημένος. Κι όμως ακόμα λαχταρώ.
Για το αδύνατο για πάντα.